Thursday, July 23, 2009

ஓர் இரவு

"ஒரு கிங்ஸ் குடுப்பா" என்று கேட்ட சேகரின் முகத்தில் வேலைப்பளு தெரிந்தது. எப்போதும் சிரித்த முகத்துடன் இருக்கும் கடைக்கார சிறுவன் கூட உம்மென்று முகத்தை வைத்துக்கொண்டு ஒரு கிங்ஸ் சிகரெட்டை நீட்டினான்.பதட்டத்துடன் இழுக்க ஆரம்பித்து, ஆசுவாசமாக சிகரெட்டை முடிக்கும் வேளையில், சேகரின் செல்ஃபோன் சிணுங்கியது. ராகவன்.

"இவன் எதுக்கு இப்போ கால் பண்றான்" என்று நினைத்துக் கொண்டே, பேசத் தொடங்கினான் சேகர்.

"கண்டிப்பா போகணுமா டா" என்று சேகர் கேட்க, ராகவன் ஏதோ சொல்ல, "சரி விடு வெள்ளிக்கிழமை, மாசத்துல ஒரு நாள்தான.அப்போ பாண்டி பஜார் ரோட்டுல, இருக்குற டாஸ்மாக்கு எட்டரைக்கு வந்துரு" என்றபடி ஃபோனை வைத்தான் சேகர்.ஐந்து ரூபாய் குடுத்து விட்டு, மீதம் 1 ரூபாயும் ஒரு ஹால்ஸையும் வாங்கிக்கொண்டு கடுப்புடன் அலுவலகத்தை நோக்கி நடந்தான் சேகர்.இப்போதான் ஹால்சும் ,50 காசும் ஒண்ணாயிடுச்சே.

மணி எட்டேமுக்கால், பாண்டி பஜார் டாஸ்மாக்.

" நீ என்னா நினைக்கிற‌, என்ன இருந்தாலும் லட்சுமி என்னய விட்டுட்டு போனது தப்பு தானடா"..இது ராகவன்.

"பழச பேசி என்னடா பண்ணப்போற, காலம் கடந்து போச்சு ராகவா, ஒண்ணும் பண்ண முடியாது இனிமே"

"இல்ல சேகரு, அவ என்னய விட்டுட்டு போனாலும், 15 வருசமா அவளைத்தான நினைச்சிட்டு இருக்கேன், அவ என்னய பத்தி யோசிப்பான்னு நினைக்கிறியாடா நீ. சூளைமேடு வீட்டைக்கூட அவ பேருல தானடா எழுதி வச்சேன்", மறுபடியும் ராகவன்.

"தம்பி .. ஒரு எம்.சி விஸ்கி குவார்ட்டர் கொண்டா" என்றபடி தன் நரைத்த தாடியை நீவினான் சேகர்." ராகவா , இனிமே இதப்பத்தி யோசிக்காத.இந்நேரம் உன் பொண்ணுக்கே 20 வயசாயிருக்கும்.உன்கிட்ட எத்தன வாட்டி சொல்றது, நீ பண்ணது தப்பு.புருசன் வேற எவ கூடயாவது படுத்தா, எந்த பொண்ணுதான் ஏத்துப்பா ? என்னய எடுத்துக்கோ, நானும் சின்ன வயசுல அப்டி இப்டிதான் இருந்தேன், குடும்பம்னு வந்ததுக்கு அப்புறம் ஒழுங்கா இல்லையா??"

" நான் அப்டி இப்டினு இருந்தாலும், அவகிட்ட பாசமாத்தானடா இருந்தேன். பாவி மவ, அஞ்சு வயசு புள்ளயோட வெளிய போயிட்டாளே. சம்பாதிக்கிறோம்கிற திமிருடா அவளுக்கு" இது ராகவன்.


"சரி பத்திரமா, வீட்டுக்கு போயி சேரு, நாளைக்கு மதிய சாப்பாடுக்கு, வீட்டுக்கு வா" என்று சொன்னபடியே, கணக்கை செட்டில் செய்தான் சேகர்.அப்போது....

"சார், சூப்பர் குஜிலி, சின்ன வயசு, 500 ரூவாதான்,இடம் எங்க பொறுப்பு" என்ற தகரக்குரல் கேட்க, ராகவனின் தொட்டில் பழக்கம், பல்லைக் காட்டியது.

"சேகரு .. நீ வீட்டுக்கு போ, நாளைக்கு பாக்கலாம்" என்றபடியே தகரக்குரலோனுடன் நடையைக் கட்டினான் ராகவன்."இவன்லாம் திருந்தவே மாட்டான்" என்று சேகர் தலையிலடித்துக் கொள்ளும் போது, பாதி தூரம் கடந்திருந்தான் ராகவன்.

தகரக்குரலோன் சொன்னது போலவே, குஜிலிக்கு 500 ரூபாய் கம்மியோ என்று தோன்றியது ராகவனுக்கு. மதுவில் திளைத்த காமுகன் அன்றிரவு மாதுவிடத்திலும் திளைத்தான்.காலையில் களைத்து எழுந்த பொழுது, குஜிலி தூக்கத்தில் இருந்தாள். இண்டர்காமில் காபி ஆர்டர் செய்துவிட்டு திரும்பும் பொழுது குஜிலி விழித்திருந்தாள். இரவுதான் தான் வாய் தவிர மற்றதெல்லாம் பேசியது, இப்போதாவது பேசுவோம் என்ற் நினைத்தானோ என்னவோ, ராகவன் அவளைப்பற்றி விசாரிக்க ஆரம்பித்தான்.

"என்னய பத்தி சொல்றதுக்கு இன்னா சார் இருக்கு. நல்ல குடும்பத்துலதான் பொறந்தேன். அப்பன் ஆத்தா ரெண்டு பேரும் வேலைக்கு போயிட்டு இருந்தாங்க. எங்க அப்பன் ஒரு ஊதாரி, ஒரு குச்சிக்கு சேலை கட்டினா கூட அது பின்னாடியே நாக்க தொங்க போட்டுட்டு அலைவானாம். எங்க அம்மாதான் சொல்லிச்சு. அவன் பொம்பள சுகத்துக்கு அலையுறத பொறுத்துக்க முடியாம, எங்க அம்மா , என்ன மட்டும் கூட்டிட்டு அவன விட்டு பிரிஞ்சு வந்துருச்சி. காலக்கொடுமை, எங்கம்மாவுக்கும் வேலை போயி, கடைசில எனக்கு கஞ்சி ஊத்துறதுக்காக, இந்த பொழப்புக்கு வந்துருச்சி.ஆங்..எங்க அம்மா பேரு லட்சுமி சார், பேருக்கேத்த மாதிரி, லட்சுமி கடாட்சமா இருக்கும். எங்க அப்பன், ராத்திரி பூரா உடம்பு சுகத்துக்கு அலைஞ்சதுனால, அவனுக்கு ராகவன்கிற பேரு சரிதானோ என்னவோ.

ஆமா..என்னய பத்தி இவ்ளோ கேக்குறியே, உன் பேரு இன்னா சார் ? "


சனிக்கிழமை. மாலைமலர் பத்திரிகையின் சென்னை பதிப்பு.

" அடையாளம் தெரியாத 45 வயது மதிக்கத்தக்க, ஆணின் பிணம் கூவத்தில் கண்டெடுப்பு. தற்கொலையாக இருக்கலாம் என்று போலீஸ் சந்தேகிக்கிறது"

" நேத்து நைட்டுதான என்கூட சரக்கடிச்சிட்டு இருந்தான், என்ன ஆச்சுனு தெரியலயே, எடுபட்ட பய இப்டி பண்ணிட்டானே".. சேகர் புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.

Monday, July 20, 2009

அந்த 20 நிமிடங்கள் !!

இன்னும் 20 நிமிடம் தாக்குப்பிடித்துவிட்டால் போதும். சுரேஷ் மிகுந்த பதட்டத்துடன் நடப்பதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.தான் செய்வது அவனுக்கு தவறு என்று தெரிந்தது.இருந்தாலும் அவன் மனம் அவன் பேச்சை கேட்கவில்லை.இதற்காகத்தானே இத்தனை நாட்களாய் காத்துக் கொண்டிருந்தான்.அவன் செய்வது அப்பாவிற்கு தெரிந்தால் நடப்பதே வேறு.

மசங்கிய முன்னிரவுப் பொழுது. பனி இறங்க ஆரம்பித்திருந்தது. நெடுஞ்சாலையில் இருந்து வலதுபுறம் திரும்பி ஒரு கிலோமீட்டர் தூரம் நடந்தால், அந்த பங்களாவை நீங்கள் அடையலாம். ஆங்காங்கே பெரிய வீடுகள் தென்பட்டாலும், இது மட்டும் தனியாக இருப்பது போன்ற அமானுஷ்ய தோற்றத்தை உண்டு செய்தது.காம்பவுண்டுக்குள் இருந்த அசோக மரங்கள் காற்றுக்கு சலசலத்து மனதில் ஒரு வித அச்சத்தை உண்டு செய்தது.

ஒரு 1987ம் மாடல் கான்டெஸா கார் அந்த பங்களாவின் முன் நின்றது.அந்த காரில் இருந்து இறங்கிய ஒருவன் , சுற்றும் முற்றும் பார்த்து விட்டு, யாருக்கோ ஃபோன் செய்தான்.ஒடிசலான உருவம்தான் .இருந்தாலும், அவனது கண்கள், ஏதோ குரூரம் நடக்கப் போவதை உணர்த்தியது.

சற்று நேரத்தில், தூரத்தில் இரு வெளிச்சப் புள்ளிகள் தோன்றி, அந்த வீட்டை நோக்கி வந்தன. அது ஒரு வேனின் ஹெட்லைட் வெளிச்சம். சுரேஷின் மனம் ஷ்யாமின் வரவை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.எந்த வித அசம்பாவிதமும் நடக்கும் முன் ஷ்யாம் அங்கு வர வேண்டும் என்று சுரேஷ் விரும்பினான்.

அதிலிருந்து, நான்கு பேர் தடிமாடு போல் இறங்கினார்கள். ஒவ்வொருத்தனும் ஒரு ஆட்டை முழுசாக தின்பான் போல் இருந்தார்கள். சுரேஷ் எதிர்பார்த்தது நடந்தே விட்டது. ஆம், அந்த பெண் வேனிலிருந்து இறக்கப்பட்டாள். அதிகம் போனால் 20 வயதிருக்கும். துவண்டு போய் இருந்தாள். ஏதோ பெரிய இடத்து பெண் போல் தெரிந்தாள். அவளை வீட்டுக்குள் கொண்டு செல்ல அந்த தடியர்கள் முயற்சிக்க, அவள் திமிர ஆரம்பித்தாள். அவர்களை வெல்ல முடியாது என்று தெரிந்தும், உயிரை காப்பாற்றிக் கொள்ள, கடைசி முயற்சி.ஒருவன் அவளை நெட்டித் தள்ளினான், இவள் எட்டி விழுந்தாள். தள்ளியவனை இதற்கு முன் சுரேஷ் எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறான்.

இன்னும் ஷ்யாம் வரவில்லை.சுரேஷுக்கு பதட்டம் அதிகரித்தது. அவனது வியர்வை சுரப்பிகள் முழு வேகத்தில் இயங்கி கொண்டிருந்தன. அடுத்து என்ன நடக்கும் என்று அவனால் யூகிக்க முடிந்தது. ஆனால் ,அவன் எதிர்பாராத விதமாக கீழே விழுந்த அந்த பெண் பெருங்கூச்சலோடு எழுந்தாள். தரையில் கிடந்த ஒரு துருப்பிடித்த சிறிய கம்பி அவள் கையில் இருந்தது. கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் , அந்த கம்பி அவள் கையில் இருந்து , தடியனின் கண்களுக்குள் இடம் மாறி இருந்தது. அலறித் துடித்தான். இப்படி ஒரு தாக்குதலை அவளிடம் இருந்து அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. சுரேஷும்தான்.

பக்கத்தில் இருந்த ஒரு தடியன் , வண்டியில் இருந்து ஒரு கட்டையை உருவி அந்த பெண்ணின் மண்டையில் "நச்" என்று இறக்கினான். அந்த சத்தம் சுரேஷின் காதில் எதிரொலித்தது. அவள் மயங்கி விழுந்தாளா இல்லை செத்து விழுந்தாளா என்று தெரியவில்லை.சுரேஷ் அந்த அதிர்ச்சியில் இருந்து மீள்வதற்குள், அவனது தலையில்..."ணங்" கென்று












"ணங்" கென்று கொட்டினார் அவன் அப்பா.

"அடுத்த வாரம் பப்ளிக் எக்ஸாம் வச்சிகிட்டு இப்போ உனக்கு இந்த படம் அவசியமா ? அந்த ஷ்யாம்கிட்ட அப்படி என்னதான் இருக்கோ.என்னத்த நடிக்கிறான் அவன் ? திருந்தவே மாட்டியா ராஸ்கல்"

"அப்பா .. அப்பா..ப்ளீஸ் பா.. நான் படிச்சிருவேன்பா. இந்த கடைசி 20 நிமிசத்தை பாக்குறதுக்குதான்பா, இத்தனை நாளா வெயிட் பண்ணிகிட்டு இருந்தேன்"

Sunday, July 19, 2009

என்ன தொடர்பு ?

சூடான் நாட்டின் டர்ஃபர் நகரம்.உலகின் மிக மோசமான வன்முறை சம்பவங்கள் நடைபெறும் இடம்.மக்கள் வாழ்வதற்கு எள்ளளவும் பாதுகப்பில்லாத நகரம் என்று வல்லுனர்களால் அறிவிக்கப்பட்ட , சாபக்கேடு பெற்ற இடம்.இது வரையில் சுமார் இரண்டரை லட்சம் மக்கள் அகதிகள் ஆவதற்கும், நான்கு லட்சம் மக்கள் படுகொலை செய்யப்படவும் காரணமான உள்நாட்டுபோர் உச்சகட்டத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் நேரம்.

சூடால் அரசாங்கத்தால் தடை செய்யப்பட்ட சூடான் விடுதலை இயக்கத்தின் தலைமை அலுவலகம். அந்த இயக்கத்தின் தலைவரான ரஹீமுக்கும், உப தலைவரான ஜாவேதுக்கும் அனல் பறக்கும் வாக்குவாதம். அதற்கு காரணம்,
ரஹீம் , சூடான் அரசாங்கத்துடனான சமாதான உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட முடிவு செய்தார். ஜாவேத் அதற்கு மறுப்பு தெரிவிக்க, வாக்குவாதம் மிதமிஞ்சி சென்று கொண்டிருந்தது.

"ட்ட்டமார்ர்ர்ர்" என்ற பெரும் சத்தத்துடன் ஒரு கொத்து வெடிகுண்டு அவர்கள் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள இடத்தில் விழுந்தது.

________________________________________________________________________


பிரிட்டனில் இருந்து ஆறு மைல் தொலைவில் உள்ள சீலேண்டில் அமைக்கபபட்டுள்ள, "ஹேவன்கோ" அலுவலகம். முக்கியமான தகவல்கள் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள அதிமுக்கியமான இடம்.இங்கே இருக்கும் அலுவலர்களைத் தவிர,பிரிட்டன் அரச குடும்பத்திற்கே அனுமதி மறுக்கப்பட்டிருக்கும் இடம்.

நாற்பதுகளில் நடைபோடும் அலுவலர் ஜோன்ஸ், தனது வழுக்கையை தடவிக்கொண்டே, மானிட்டரில் தெரியும் கண்காணிப்பு கேமராக்களை உற்றுப் பார்த்து கொண்டிருந்தார்.

________________________________________________________________________

அமெரிக்கா. கென்டக்கியில் உள்ள, "ஃபோர்ட் நாக்ஸ்" கட்டிடம். உலகின் வல்லரசான அமெரிக்காவின் ஒரு இராணுவ அலுவலகம். இங்கேதான், அமெரிக்காவின் பெரும்பாலான தங்கம் ( அரசாங்கத்துக்கு சொந்தமானது) பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. கற்பனைக்கு எட்டாத பாதுகாப்பு, அளவுக்கு அதிகமான செல்வம், இதுதான் இந்த இடத்தின் அடையாளம்.

அதன் வாயிலில் நிற்கும் இரண்டு காவலர்கள் , இருவரின் கையிலும் அதிநவீன இயந்திர துப்பாக்கிகள். ஒரு கொசு உள்ளே நுழைந்தால் கூட ஊரையே கூட்டும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள்.இருவரின் கண்களும் இமைப்பதைக் கூட மறந்து, மிக உன்னிப்பாக அவர்கள் வேலையில் கவனமாக இருந்தார்கள்.

‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍________________________________________________________________________

மதுரை மாநகரம். காளவாசல் அருகே உள்ள விஜயா மெஸ். இரவு பத்து மணி, பர பரவென்று இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஊழியர்கள். முருகன் தன்னுடைய யமஹாவின் உறுமலை அடக்கிவிட்டு, உள்ளே நுழைந்தான். அடித்திருந்த குவார்ட்டர் மானிட்டர் வயிற்றில் பசியையும், தொண்டையில் எரிச்சலையும் கிளப்பி விட்டிருந்தது.

நாலு வீச்சு பரோட்டா, ஒரு மட்டன் சுக்கா ஆர்டர் செய்துவிட்டு பொறுமையில்லாமல் அமர்ந்திருந்தான். சாப்பாடு வந்தவுடன், சுடு களியை முழுங்கும் நாய் போல, அவசர அவசரமாக அள்ளி வாய்க்குள் எறிந்தான். அப்போது அவனது ஆதி காலத்து 5100 மொபைல் அலறியது.

________________________________________________________________________

சூடான், பிரிட்டன், அமெரிக்கா, மதுரை. சம்பந்தம் இல்லாத இந்த இடங்களில் நடக்கும் நிகழ்வுகள் ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறதா ??
அப்படி இருந்தால் என்ன காரணம்.













ஒரு வெளக்கெண்ணயும் இல்ல. அவிங்க வழக்கமா அவிங்க செய்ற வேலையை பாத்துட்டு இருக்காங்க. நீங்க போயி உங்க வேலைய பாருங்க.


எப்பூடீ...ஹி ஹி ஹி



டிஸ்கி : சும்மா மொக்கையா இருந்தாலும், நான் சொன்ன‌ இடங்களும் , அங்கே நடக்கும் நிகழ்வுகளும் உண்மை. பெயர்கள் கற்பனை.

________________________________________________________________________

Tuesday, July 14, 2009

கலைஞர் - கணக்குப் பாடம்

டாக்டர் கலைஞரை ஒரு கல்லூரியில் கணக்குப் பாடப்பிரிவை துவக்கி வைக்க கூப்பிட்டாங்களாம். அவர் அங்க எப்படி பேசிருக்காருன்னு பாருங்க.


" இருபதும் பதினெட்டும் கூட்டிச் சொல்லுதல் மனக்கணக்கு
இருபது பதினெட்டைக் கூட்டிச் செல்லுதல் காதல் கணக்கு
செட்டியார்தம் கடையிலே அட்டியின்றி கொடுப்பது வட்டிக்கணக்கு
அடுக்களையில் பாவையர்தம் கரிக்கோட்டால் கிழிப்பது
பால் கணக்கு, தயிர்க் கணக்கு, மோர்க் கணக்கு
மந்தையிலே போடாதே ஆட்டுக்கணக்கு
மொந்தையிலே போடாதே ஓட்டுக்கணக்கு

வாழ்க்கை கணக்கை தவறாகப் போடாமல், சரியாகப் போட‌
கணக்குப் பாடம் எடுத்து படிப்பீர்...வணக்கம்"


மூலம் : நகைச்சுவை தென்றல் லியோனியின் பட்டி மன்றம்.



டிஸ்கி : பிழை இருந்தால் மன்னிக்கவும், கேட்டதைத்தான் எழுதியிருக்கிறேன்.

"ஒரு குடம் பால்ல, ஒரு துளி விஷம் கலந்தா என்னாகும் ?"

பிளஸ் 2 மெயின் எக்ஸாம் முடிச்சிட்டு, எண்ட்ரன்ஸ் கோச்சிங்க்கு , ட்யூசன் படிச்ச எடத்துலயே சேர்ந்துட்டோம், நானும் பகதூரும் .( இவனப் பத்தி அப்புறமா வெலாவாரியா சொல்றேன்)

நாம கொஞ்சம் வெறித்தனமா படிப்போம்கிறதால, வாத்தியாருக்கெல்லாம் நம்ம மேல கொஞ்சம் பாசம் சாஸ்தி. ஸ்டேட் லெவல் ரேங்க் எடுப்பேன்னு எதிர்பார்த்தாங்கன்னா பாத்துக்கோங்க. (ஏய், யார்றா அது சிரிக்கிறது, ராஸ்கல் உண்மைய சொன்னா நம்பணும்).எனக்கு அப்போதான் வாயில இருந்த,சரஸ்வதி ரிசைன் பண்ணிட்டு சனியன் அப்பாயிண்ட் ஆயிருக்கு. கோச்சிங் எடுத்தவிங்களும் கரெக்டா எங்க வாயப் புடுங்குறதுக்கு வசதியா என்ன என்ன பண்ணனுமோ எல்லாம் பண்ணுனாங்க.

கிளாஸ் ஆரம்பிச்சு 15 நாள் போயிருக்கும், எவனோ ஒருத்தனை கூப்பிட்டு வந்தாங்க.என்னமோ பெர்சனாலிட்டி டெவலப் பண்றவனாம்.அவனப் பாத்த உடனே எனக்கு புடிக்கல.வந்த உடனே பொண்ணுங்க பக்கம் போயிட்டான்.வழக்கம் போல "தகடு தகடு" தான். சரி கழுதய போனா போறான், நம்ம வேலய நம்ம பாப்போம்னு நானும் பகதூரும், என்னா பிசினஸ் பண்ணலாம்னு டிஸ்கஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சிட்டோம்.


"ஓ.கே அட்டென்டன்ஸ்"னு ஆரம்பிச்சான். ஒரு பத்து பேரு வாசிச்சுருப்பான்.

"டேவிட் மரியம்மாள்"னு வாசிச்சான்.

"சார்..அது டேவிட் மரியம்மாள் இல்ல சார், தேவி மாரியம்மாள்"னு கொஞ்சம் நக்கலா சொன்னேன். இதுல பெருசா ஒண்ணும் இல்ல. ஆனா சுத்தி இருந்தவிங்க டைமிங்கா சிரிச்சு கவுத்திட்டானுங்க.கடுப்பா ஒரு பார்வை பாத்துட்டு போயிட்டான்.

அப்புறம் வழக்கமா பெர்சனாலிட்டி டெவலப்மன்ட் கேள்வியெல்லாம் கேட்டுபுட்டு,அவன் இடுப்புல சொருகி வச்சிருந்த மொபைல எடுத்தான்.

"இது என்னான்னு தெரியுதா" ("ம்...தெர்மாமீட்டர்"னு சொல்லணும்னு நினைச்சேன்)

"இது ஒரு மொபைல்.உங்க யாருக்காவது ப்ளூடூத் டெக்னாலஜி பத்தி தெரியுமா?"

"சார்.. நாங்க மொபைலயே இப்போதான் சார் பாக்குறோம்"னு சொன்னேன்.

"ஓ.கே. நோ பிராப்ளம். ப்ளூடூத் அப்டிங்கிறது ஒரு டெக்னாலஜி.அத நிறைய விசயங்களுக்கு உபயோகப்படுத்தலாம்"னு அவன் பாட்டுக்கு ஓட்ட ஆரம்பிச்சிட்டான். நம்ம கோஷ்டி தவிர மத்தவிங்கெள்லாம், வாய்க்குள்ள டைனோசர் போற அளவுக்கு அத பாத்துட்டு இருக்காங்க.

"புரியுதா" இது அவன்

"புரியுது சார்" இது நாங்க கோரஸா.

"இப்போ, ஒரு எக்சாம்பிள், இந்த மொபைல்ல இருக்குற ப்ளூடூத்தை வச்சு, இதோ இந்த ட்யூப்லைட்டை கண்ட்ரோல் பண்ணி எரிய வைக்கலாம்"னு சொன்னான்.

"முடியாது சார்" இது வேற யாரு, நாந்தான்.

இப்டி ஒரு பதில என்கிட்ட இருந்து யாருமே எதிர்பார்க்கலை.ஏன், நானே எதிர்பார்க்கலை.

அவன் உடனே " கண்டிப்பா முடியும்பா, இட் இஸ் பாஸிபிள், இஃப் இட் இஸ் கான்ஃபிகர்டு"னு இழுத்தான்.

"என்னா பண்ணாலும் முடியாது சார்"னு சொன்னேன்.

" ஏன் அப்டி சொல்ற"னு கேட்டான்

"அது ப்யூஸ் போன ட்யூப்லைட் சார், என்னா பண்ணாலும் எரியாது"னு சொல்லி முடிக்க, சுத்தி இருக்கவிங்க வழக்கம் போல அவிங்க டைமிங்க காப்பாத்த, எனக்கு ஆப்பு ரெடியானது.

விருட்டுனு வெளிய போயிட்டான்.

2 நிமிசம் கழிச்சு, இன்சார்ஜ் வந்தாரு .


பொதுவா எல்லாத்தயும் பாத்து "தம்பி,இந்த சென்டரை நாங்க ஒழுக்கமா, கண்டிப்போட நடத்திட்டு வர்றோம்.ஆனாலும் அதயும் மீறி சில தப்புகள் நடந்துகிட்டு இருக்கு. ஏம்பா சுந்தர், நீயும் ஏன் இப்டி ஆயிட்ட, பிரைட் ஸ்டூடண்ட் ஆச்சே"னு வருத்தமும் கோவமும் கலந்து பேசுனாரு.அது வரைக்கும் எனக்கு ஒண்ணும் தோணல.அப்புறம் அடிச்சாரு பாருங்க ஒரு பாயிண்ட்.அங்கதான் சுந்தர் மாட்டுனான்.

"எல்லாம் நல்ல பசங்களா இருக்குற இடத்துல, ஒரு சில கெட்ட பசங்க இருந்தா எல்லாமே போச்சுப்பா. பாருங்க, ஒரு குடம் பால்ல, ஒரு துளி விஷம் கலந்தா என்னாகும் ?"

ரெண்டு பக்கமும் திரும்பி " சொல்லுங்க என்னாகும்"

" கேக்குறேன்ல ..சொல்லுங்க என்னாகும்"



"தயிராகும்"

இது நான் இல்ல, என் வாயி.மறுபடியும் அதே டைமிங்.மறுபடியும் அதே சிரிப்பு.போன தடவ ரெடியான ஆப்ப, இந்த வாட்டி எறக்கிட்டாங்க.

அப்புறம் என்ன, வழக்கம் போல வீட்டுக்கு லெட்டர் "டிஸிப்ளின் சரி இல்லை". அங்க வழக்கம் போல என் மேல ஒரு என்கவுண்டர் முயற்சி. நாம எதுக்கும் பயப்படுற ஆள் கிடயாது,ஆனா அடிச்சா வலிக்கும்ல.


டிஸ்கி : பெரியவுங்களுக்கு ஒரு கேள்வி ."டிஸிப்ளின் சரியில்லை" அப்டின்னு சொன்னா, அதுல நிறைய வகை இருக்கு.அது என்னா பழக்கம், பொம்பள் புள்ளய கிண்டல் பண்ணிருக்கோம்னு நீங்களா நினைச்சிக்கிறது.அடிங்க, விசாரிச்சிட்டு அடிங்க.கிண்டல் பண்ற அளவுக்கு என்கூட ஒரு ஃபிகரும் படிக்கல.

ஒட்டகத்துல ஏறி உக்காந்தா நாய் கடிக்குமா ??

ஒரு வாட்டி கோயமுத்தூர்ல இருந்து பெங்களூருக்கு ஞாயித்துக்கிழமை மதியம் கெளம்பி வந்துட்டு இருந்தேன். ஞாயித்துக்கிழமை நைட்டு டிக்கெட் கிடைக்காதுனுதான், மதியம் கெளம்பினேன்.ங்கொய்யால அப்போக்கூட ஒரு வண்டிலயும் டிக்கெட் இல்ல.இது மாதிரி நேரத்துலதான் மக்கள்தொகையப் பத்தி கவலை ஜாஸ்தி ஆகுது.கடைசில ஒரு வழியா அலைஞ்சு, ஏ.பி.டி "ஏ.சி"ல டிக்கெட் எடுத்துட்டேன். நமக்கு தனியா டிராவல் பண்றதுனாலே ஆவாது. அதுனால இருக்குற வாரப் பத்திரிகை எல்லாத்தயும் வாங்கி போட்டுட்டேன்.

நமக்குத்தான் ஒட்டகத்து மேல ஏறி உக்காந்தாலும் நாய் கடிக்கிற அளவுக்கு டைம் ஒர்க் அவுட் ஆகுமே.வழக்கம் போல கடைசி சீட். இதுல மழை வேற. அது எப்புடினு தெரியல, மண்டை பொளக்குற அளவுக்கு வெயில் அடிக்கிறப்போ , "ஏ.சி"னா கிலோ எவ்வளவுனு கேக்குற அளவுக்குதான் இருக்கும். ஆனா மழை பேஞ்சுதுன்னா, ஒரு கருணைக்காகக் கூட குறைக்க மாட்றாங்க.ஆளாளுக்கு பக்கத்து சீட்டுல இருக்கவுங்கட்ட சொல்லிட்டு இருந்தாங்க. யாருடா பூனைக்கு மணி கட்டுறதுனு பாத்தா, ஒரு பயபுள்ள எந்திச்சு போயி சொல்லிட்டான். அத ஒண்ணும் பண்ண முடியாதுனு பதில் வந்துருக்கு போல.

சரி விட்றா, இதெல்லாம் ஒரு மேட்டரான்னு, வாங்கிட்டு வந்த புத்தகத்துல முங்கிட்டேன். நான் அப்போவே சொன்னேன்ல, நமக்கு ஒட்டகத்துல ஏறி உக்காந்தா கூட நாய் கடிக்கும்னு. ம்ம்ம்...போட்டாங்கல‌, வில்லு படம்.ஆண்டவா சோதனைக்கு ஒரு அளவே இல்லயா. முன்னாடி உக்காந்திருக்கவன், ஃபோன்ல ரகசியமா பேசுறதா நினைச்சிகிட்டு கீக்கி,பிக்கினுட்டு இருந்தான். அந்தப் பக்கம் அவன் கூட பேசுற புள்ளை மதியம் என்ன சாப்டுச்சு எனக்கு தெரியுற அளவுக்கு மெதுவா பேசுறாங்க.


வண்டிய ஒட்டுறானா, இல்ல பெடல் வச்சு மிதிச்சானான்னு தெரியல, வில்லு படம் முடியுறப்போ மேட்டுர்தான் தாண்டிருக்கான்.உஸ்ஸ்ஸ்ஸ் யப்பா முடியல.மறுபடியும் ஒட்டக மேட்டரை நினைச்சிக்கோங்க. இயற்கை என்கிட்ட விளையாட ஆரம்பிச்சிருச்சு. வேற என்ன, நமக்குதான் எது எங்க வரக்கூடாதோ, அங்கதான வரும். ஆத்திரத்த அடக்குனாலும், மூ..அடக்கமுடியாதுனு சும்மாவா சொன்னாரு சூப்பர்மேன்.சரி, கொஞ்ச நேரம் அடக்கிப் பாப்போம், எப்படியும் ஏதாவது மோட்டல்ல நிப்பாட்டி தான ஆவணும்னு மறுபடியும் அத மறக்குறதுக்காக, புக் படிக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன்.


அது வரைக்கும் மெதுவா ஓட்டிகிட்டு இருந்த நாதாரி அதுக்கப்புறம், என்னமோ ஷூமேக்கர் வீட்டுல பொண்ணு எடுத்த மாதிரி, பேய் விரட்டு விரட்டுறான், அதுவும் குண்டும் குழியுமா இருக்குற ரோட்டுல.எந்திச்சு போயி நிப்பாட்ட சொல்லலாம்னா, நான் உக்காந்துருக்கது கடைசி சீட்டு.அந்த நேரத்துல அந்த தூரம் எனக்கு ஒரு வேலை இல்லாதவனுடைய பகல் பொழுதைவிட‌ நீளமா தெரிஞ்சது( ஐன்ஸ்டீனின் ரிலேட்டிவிட்டு தியரி !!!).

அப்போதான் எனக்கு ஒரு ஒளி தெரிஞ்சது...ஒரு நாலு சீட் முன்னாடி இருந்தவன, வேகமா எந்திச்சு டிரைவர்கிட்ட போனான். ஆண்டவன் இந்த கஷ்டத்துலயும் உனக்கு துணைக்கு ஆள் அனுப்பிருக்கான்டா. சரி, அவன் போயி எப்புடியும் நிறுத்த சொல்லுவான்,அவன்கூட சேர்ந்து நாமளும் எறங்(க்)கிறலாம்னு தப்பு கணக்கு போட்டுட்டேன்.

அந்த பக்கி போயி 20 நிமிசம் ஆச்சு, அவனும் திரும்பி வரலை, பஸ்ஸும் நிறுத்துனபாடு இல்லை.படிக்காதவன் படம் ஓட ஆரம்பிச்சிருச்சு. ரைட்டு,
இதுக்கு மேல முடியாது,சத்தியமா முடியாதுனு முடிவு பண்ணிட்டு, டிரைவர்கிட்ட போயிட்டேன். நான் போறதுக்கும், பஸ் நிப்பாட்டுறதுக்கும் சரியா இருந்தது.20 நிமிசம் முன்னாடி போன ஆளு அவசரமா எறங்கி ஓடுனாரு.அடங்கொய்யால, இவ்ளோ நேரம் அவன இங்க சும்மாவாடா நிக்க வச்சிருந்தீங்க.

நான் எறங்கப்போறப்போ, நடுவுல ஒரு கதவு வச்சிருப்பாங்கள்ள, அத தடுத்துகிட்டு, ஒரு வெள்ளை டிரஸ் போட்ட ஆளு, " இங்க ரொம்ப நேரம் நிக்க முடியாது, உள்ள போங்க, அடுத்து நிப்பாட்டுவோம்"னு சொன்னான்.

"ஏண்டா , நான் என்ன போயி மெடிக்கல் காலேஜ்க்கு அடிக்கல் நாட்டவா போறேன், ஒண்ணுக்கு போக போறேன்டா"னு சொன்னா கேக்க்மாட்டுறான்.

"அவரே 20 நிமிசமா, கேட்டு இப்போதான் போறாரு, உள்ள போங்க சார்"னான்.

"டேய் நானும் போயிட்டு வந்துர்றேன் டா"னு சொன்னதுக்கு,

"அவருக்கு அர்ஜன்ட் சார், எமர்ஜன்சி, அதான் நிப்பாட்டுனோம்"

"ஒண்ணுக்குல என்னடா அர்ஜன்ட் ஆர்டினரினு, பிளைட்டா ஓட்டுறீங்க.மூணு மணி நேரம் முக்கி முக்கி உருட்டிட்டு,ங்கொய்யால 5 நிமிசத்துக்கு ஒவரா சீன் போடற"னு கத்துனதுக்கு அப்புறம்தான் விட்டாங்க.

அவன் ஒழுங்கா என்னய மட்டும் விட்டுருந்தா, 5 நிமிசத்தோட போயிருக்கும், நடந்த களேபரத்துல என் பின்னாடி ஒரு 5,6 பேரு வந்துட்டாங்க.கீழ எறங்கி எல்லாம் லேசானதுக்கு அப்புறமும், அதே போஸ்ல சும்மா நின்னு, 2 வாட்டி அவன் ஹாரன் அடிச்சு கூப்பிட்டப்புறம்தான் ஏறுனோம்.எப்புடீ..எங்ககிட்டயேவா ??

Monday, July 13, 2009

நம்பிக்கையுடன் நடை போடுவோம், தமிழினம் தழைத்தோங்கும்

மு.கு : இத நான் எழுதி 10 நாளுக்கு மேல ஆச்சு, இன்னைக்குதான் போஸ்ட் பண்றேன்.இப்போ கூட ரொம்ப யோசனைக்கு அப்புறம்தான் இத பதிவு பண்றேன்.

ஈழத்தைப் பத்தி இனிமே பதிவு போடக்கூடாதுனு கங்கணம் கட்டிட்டு இருந்தேன்.காரணம், ஒரு அளவுக்கு மேல என்னால புலம்ப முடியல.

என்ன எளவுக்கு நான் வீட்டுல இண்டர்நெட் கனெக்ஷன் வாங்குனேனு இப்போ வருத்தப்படுறேன்.எதப்பத்தி தேடக்கூடாதுனு நினைக்கிறனோ, அதயே தேடத் தோணுது.எது என் கண்ணுல படக்கூடாதுனு நினைக்கிறனோ அதுவே என் கண்ணுல படுது. நாம படுற கஷ்டமெல்லாம் மயிருக்கு கூட சமானம் இல்லனு தோணுது.

பத்து நாளைக்கு முன்னாடி ஒரு வீடியோ பாத்தேன், எல்லாம் இந்த பாழாப்போன இண்டர்நெட்லதான்.அது என்னான்னு நான் சொல்ல விரும்பல. நீங்க அதப் பாக்குறதையும் நான் விரும்பல.முடியல.என்னய அறியாம என் கை ரெண்டும் என் கன்னத்துக்கு போயி, அப்டியே பதறிருச்சு. நான் என்னோட நெருங்குன நண்பர்களுக்கு கூட அதை பாக்க சொல்லல.


அப்போ என் கூட இருந்தது ரெண்டு பேரு, ஒருத்தன் வடமாநிலத்துக்காரன், இன்னொருத்தன் நம்ம ஊருக்காரன்.அந்த வடமாநிலத்துக்காரன் என்கிட்ட சொன்னது " அது அவுங்க நாடு, நீங்க போயி இடம் கேட்டா தருவானா..சண்டை போடத்தான் செய்வான், போர்னு வந்துட்டா, இந்த மாதிரி நடக்குறதெல்லாம் சகஜம்தான்"


அவிங்கட்ட புரிய வச்சு, புரிய வச்சு , நான் ஓஞ்சு போனதுதான் மிச்சம்.இதுல "You speak like a rebel, this is not gonna help u in anyway. Be practical."னு எனக்கு அவன் பெரிய புடுங்கி மாதிரி பேசுனதுதான் மிச்சம்.


இதெல்லாம் விட்டுரலாம்.ஆனா கூட இருந்த முட்டா.கூ நம்ம ஊருக்காரன்.அவன் என்கிட்ட கேட்டதை என்னால ஏத்துக்கவே முடியல,அந்த கே.தே.ம , கொஞ்சம் கூட ஈவு எரக்கமே இல்லாம " சும்மா ஒவரா சீன் போடாதடா, உனக்கும் அவிங்களுக்கும் என்னா சம்பந்தம், ஏன் தேவை இல்லாம இவ்ளோ அலும்பு பண்றீங்க, உனக்கு சொந்தமா , பந்தமா"னு கேக்குறான்.அவங்கிட்ட பேசக்கூட எனக்கு பொறுமை இல்ல,அதுனால தான் இங்க எழுதுறேன் "ஏண்டா, நான் பேசுற மொழிய பேசுறாங்க , அப்டிங்றத விட ,என்னடா பெரிய உறவு வேண்டிக்கெடக்கு, மொன்ன தே.நாயே"

சத்தியமா சொல்றேங்க, அந்த வீடியோவைப் பாத்தா, தாங்க முடியாது. ஒரு ஆஸ்பத்திரில எடுத்த வீடியோ.ஆனா அந்த தே.பய அத அவ்ளோ லேசா கேட்டுட்டு போயிட்டான்.இன்னைக்கு இளவட்ட பயலா இருக்கப்போவே, முட்டாக்கூ மாதிரி பேசுறாங்கன்னா, நாளைக்கு என்னா ஆகும்ணு நினைச்சாலே பயமா இருக்கு.

"பிரபாகரன் டெரரிஸ்ட்டாப்பா"னு நாளைக்கு என் மகன் வந்து என்கிட்ட கேட்டுறக்கூடாது, அந்த நெலம மட்டும் வந்துச்சுனா, ஒரு மகத்தான மனிதன், ஒரே கொள்கையோட இருந்த ஒரு கூட்டம், ஒரு இனத்துக்காக 30 வருசத்துக்கு மேல பட்ட கஷ்டம் இந்த தலைமுறையோட வீணாப் போயிடும்.

நாம போராட வேணாம், உதவி செய்ய வேணாம், அதுக்குதான் வக்கில்லைனு ஆகிப்போச்சு.ஆனா, தமிழனாப் பொறந்துட்டு பெரிய கே.புழு. மாதிரி பேசுற மு.கூ களுக்கு முதல்ல புரியவப்போம், எது தப்பு அது ரைட்டுனு. அவிங்க கஷ்டத்தை புரிஞ்சிக்கிறவிங்களே ரொம்ப கம்மி, அதுலயும் வலிய போயி உதவி பண்றவிங்க இன்னும் கம்மி. இப்போ அவுங்க கஷ்டத்தை நியாயப் படுத்துற கூட்டம் ஜாஸ்தியாயிட்டு இருக்கோனு தோணுது.


ஆதரவு கூடணும்னா, இங்க இருக்குற மொன்ன நாயிங்களுக்கு புரிய வக்கணும்.அவிங்களும் நம்மளோட சேரணும்.ஃபாதர் ஜெகத் காஸ்பர் சொன்னது மாதிரி, அடுத்த கட்ட வேலையப் பாக்கணும்,ஏதோ நம்மளால முடிஞ்ச அளவு.

உலகத்துல இருக்குற அத்தனை தமிழர்களும் நம்புற மாதிரி

"தலைவர் திரும்ப வருவாரு, புலி பதுங்குறது பாயுறதுக்குதான்"


நம்பிக்கையுடன் நடை போடுவோம், தமிழினம் தழைத்தோங்கும்..உறுதியாக‌

நிறம்....சுவை...திடம் ( கண்டிப்பா 18+)

சிரிக்கணும்னு நினைக்கிறவுங்க மட்டும் மேல படிங்க.

நீங்க ஒரு க.கா அப்டீன்னா, தயவு செஞ்சு இதுக்கு மேல படிக்காதீங்க‌





ஒரு விளம்பரம்.. நம்ம எல்லாருக்கு ரொம்ப பரிச்சயமானது தான்.


முதல் நபர் : என் பொண்டாட்டி போடுற டீயில நிறமே இல்ல !!

இரண்டாவது நபர் : என் பொண்டாட்டி போடுற டீயில திடமே இல்ல !!

மூணாவது நபர் : என் பொண்டாட்டி போடுற டீயில சுவையே இல்ல !!







நாலாவது நபர் : ( கொஞ்சம் கடுப்போட) போங்கடா டேய்..எனக்கு
போடுறதுக்கே பொண்டாட்டி இல்ல, வந்துட்டாய்ங்க.




டிஸ்கி 1 : இது என்னோட சீனியர்ஸ் இண்டர் காலேஜ் காம்படீசன்ல
லந்துக்குனு பண்ணுனது.


டிஸ்கி 2 : கலாச்சாரக் காவலர்கள்( இப்போ புரியுதா "க.கா"ன்னா என்னான்னு.), இதுக்காக கோவப்பட்டா, கம்பேனி அதுக்கு பொறுப்பு இல்ல.

ச ம ர ன்

இப்போ இருக்குற பதிவோட பேரை மாத்திட்டு, வேற பேரு வைக்கணும்னு, ரொம்ப நாளா யோசிச்சிட்டு இருக்கேன். எனக்கு ரொம்ப புடிச்ச தமிழ் பேரு "சமரன்" . ஆனா அந்த பேரை வேற யாரோ யூஸ் பண்றாங்க.

பதிவோட பேரை மாத்துனா, பின் தொடர்பவர்களுக்கு என் பதிவை படிக்கிறதுல, எதுவும் சிரமம் இருக்குமானு தெரியல.அதுனால நான் பேரை மாத்துறதுக்கு முன்னாடியே இத எழுதிர்றேன். நம்மளயும் நம்பி ஃபாலோ பண்றதுங்கிறது பெரிய விசயம் இல்லயா.அத வுட்ரக்கூடாதுனு தான் இம்புட்டு உசாரா இருக்கேன்.

ஏதாவது சிக்கல் இருந்தது அப்டின்னா, இதுதான் புது முகவரி

http://samarann.blogspot.com

தயவு செஞ்சு இத ஃபாலோ பண்ணிக்கோங்க.சிரமத்துக்கு மன்னிக்கவும்.

Saturday, July 11, 2009

ராசா சுந்தரு எப்டிய்யா இருக்க..

இப்போ நானு "மாஸ்கோவின் காவிரி" படத்திலிருந்து "கிராமம் தேடி வாடா"னு ஒரு பாட்டு கேட்டுட்டு இருக்கேன். நல்லாத்தான் இருக்கு.

போன மாசம் எங்க கிராமத்துக்கு, பொங்கலுக்கு போயிருந்தேன்.எங்க அப்பா பிறந்து வளர்ந்ததெல்லாம் அங்கதான். ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பக்கத்துல ஒரு சின்ன கிராமம். நான் காலேஜ் போற வரைக்கும் ரெகுலரா பொங்கலுக்கு அங்க போயிடுவோம்.பொங்கலுன்னா அந்த ஊரை பொறுத்த அளவுக்கு மாஸ்டர் கடவுள் அருள்மிகு காளியம்மா தான்.காலேஜ் போனதுக்கு அப்புறம் அங்க போகலை.எங்க குடும்பம் அங்க பரம்பரையா பெரிய குடும்பம்கிறதுனால, எப்போவுமே கொஞ்சம் மரியாதை உண்டு. இந்த வாட்டி பொங்கலுக்கு போயிட்டு திரும்புனப்போ, மனசு கனத்தது என்னவோ உண்மைதான்.

இந்த வாட்டி மூணு நாளு லீவ் போட்டுட்டு காரை எடுத்துட்டு கெளம்பிட்டேன்.எனக்கு அங்க என்னோட நெருங்கின சொந்தக்காரங்கள தவிர நிறைய பேரத் தெரியாது.என்னய இத்தன பேருக்கு தெரியும், இவ்ளோ மரியாதை , பாசம் வச்சிருக்காங்கனு தெரிஞ்சப்போ மனசு உருகிருச்சு.

எங்க ஊருல ஒவ்வொரு பொங்கலுக்கும் பூ,சந்தனம், மஞ்சள் வச்சு சாமி செய்வாங்க. அதுக்கு பேரு கரகம். நைட்டு பூரா உக்காந்து கரகம் செஞ்சு முடிச்சிட்டு அதிகாலையில, சிங்க வாகனத்துல உக்கார வச்சு , ஊர்வலமா போயி, கோவில்ல இறக்கிருவாங்க.அப்புறம் பொங்க வச்சு, கிடா வெட்டி, சாயங்காலம் முளைப்பாரி எடுத்துட்டு, கரகத்தை கரைச்சிருவாங்க.இந்த வாட்டி காளியம்மன் கோவிலை புதுப்பிச்சுருந்தாங்க.இதுல முக்கியமான விசயம் சாமி செய்யுறதுக்கு பூ கொண்டு போறது.இந்த வாட்டி அந்த முறை எங்க குடும்பத்துக்கு வந்தது.சும்மா இல்லீங்க, 6000 ரூவா 7000 ரூவாக்கு பூ மட்டும்னா யோசிச்சு பாத்துக்குங்க, எவ்ளோ இருக்கும்னு.அது போக மாலைக்கு தனியா ஊர் பூரா செய்வாங்க.

சண்டை போட்ட சொந்தம், சண்டை போடாத சொந்தம்னு எல்லாரும் வந்துட்டாங்க.எங்க கொள்ளு தாத்தா கட்டுன வீட்டுலதான் இருப்போம்.அந்த வீடு கட்டி 107 வருசம் ஆச்சு.அந்த காலத்துலயே அவ்ளோ பெரிய வீடு.ஃபோட்டோ பாருங்க. நைட்டு பூ கொண்டு போறதுக்கு வைரசாமி, மேள தாளத்தோட எங்க வீட்டுக்கு வந்துட்டாங்க.எங்க வீட்டுல வச்சு பூஜை பண்ணி முடிச்சிட்டு, என்னய பூ தூக்க சொன்னாங்க.அப்பா வந்து " இல்ல சாமி இவனால் தூக்க முடியாது, ஆள் வச்சு தூக்கிக்கலாம்னு சொன்னாங்க.அதுக்கு சாமி " உங்க மகன் தான் தூக்குவான்" ..."தூக்குங்க தம்பி"னு சொல்லிட்டாரு.

கிழக்க பாத்து நின்னு , வைரசாமிகிட்ட ஆசிர்வாதம் வாங்கிட்டு பூக்கட்டை தூக்கி தலையில் வச்சேன்.அடிச்ச மேளத்துலயும், மனசுல இருந்த உணர்வுக்கும் உடம்பு ஒரு நிமிசம் உலுக்கிருச்சு.சத்தியமா என்னால அந்த உணர்ச்சிய விவரிக்க முடியல.மேள தாளத்தோட ஊர்வலமா போயி கோவில்ல எறக்கி வச்சாச்சு.பெரியவுங்க கால்ல விழுந்து ஆசிர்வாதம் வாங்கிட்டு, கோவில்ல இருந்து எங்க வீட்டுக்கு வர்ற வரைக்கும் அத்தன விசாரிப்பு.

"ராசா சுந்தரு எப்டிய்யா இருக்க..ஏன் இப்டி மெலிவா இருக்க..ஒரு வாய் சாப்புட்டு போய்யா"

"அவங்க அப்பனும் இப்படித்தான நரம்பா இருப்பான்"

"உன்ன பாத்தா அப்படியே பெரியய்யாவை பாத்த மாதிரி இருக்குய்யா.அம்புட்டு தொலவு கார்லயா வந்த.ஏன்யா ?"
(எனக்கு எங்க தாத்தா பேரத்தான் வச்சிருக்கு.அவரு இறந்த வீட்டுலதான் நான் பொறந்தேன்)

"ஏன்யா இம்புட்டு முடி வச்சிருக்க, வெட்டுய்யா"

"அவுக..அவுக இருக்குற ஊரு ஸ்டைல்ல இருக்காக,பேசாம இரு"

"காளியாத்தா சும்மாவா..எங்க போனாலும் வந்துதான் ஆகணும்..ஆத்தா அவ புள்ளகளை வர வச்சிருவா. யய்யா..வருசா வருசம் வந்துருய்யா"

"யய்யா..உன்னய தூக்கிகிட்டே திரிஞ்சேன் நீ சின்ன பயலா இருக்கப்போ..என்னயத் தெரியலனு சொல்ற"

"பயல என்னமோன்னு நினைச்சேன்..இம்புட்டு பாசமா இருக்கானே"

" நீ வேலை பாக்குற கம்பேனி நம்ம ஊருப்பக்கம் இல்லயாய்யா, மதுரைல கூடவா இல்ல"


இதெல்லாம் நான் வீட்டுக்கு வர்ற வரைக்கும் நடந்த பேச்சுல ஒரு பாதி தான்.கேட்டவிங்க எனக்கு என்ன முறை வேணும்னு கூட எனக்கு தெரியல.எங்க அப்பா ஒவ்வொரு முறையா சொல்லிட்டு இருந்தாரு.வீடு வந்து சேர்றதுக்குள்ள கண்ணு பூத்துருச்சு.இதுல ஒருத்தவுங்கள நான் பேச்சு வாக்குல, அக்கானு சொல்ல.."என்னய்யா, மதினிய போயி அக்கானு சொல்ற"னு ஒரு கெழவி கேட்டுச்சு. "தெரியல பாட்டி, ரொம்ப நாளு ஆச்சுல"னு சொன்னேன்."யய்யா... நான் உனக்கு பெரியம்மா முறைய்யா"னு சொல்ல..எனக்கே அசிங்கமா போச்சு.

வேல பாக்குற ஊருல, வீட்டை விட்டு வெளிய போனா,ஒருத்தனுக்கும் நம்மள தெரியாது, ஆனா அங்க.மூணு நாள்ல , 1000 கிலோமீட்டர் வண்டி ஓட்டிருப்பேன், ஆனா கஷ்டமே தெரியல.

எல்லாத்தயும் விட, எங்க பெரியப்பா ஒருத்தரு 85 வயசாகுது.காது விழுந்து போச்சு.ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்ல எங்க அக்கா வீட்டுல இருக்காரு.அவரை என் கார்ல பொங்கலுக்கு கூட்டிட்டு போனேன். பொங்கல் முடிஞ்சு கெளம்புறப்போ என் கை ரெண்டயும் புடிச்சிகிட்டு " 12 வருசமா .. என்னால இங்க வர முடியல..காளியாத்தால பாக்க முடியல, உன் புண்ணியத்துல பாத்துட்டேன்.இனி வர முடியுமான்னு தெரியல.என்னய கார்ல கூட்டிட்டு வந்துட்டியேய்யா."னு சொன்னப்போ, என்னால அழுகைய நிப்பாட்ட முடியல. கால்ல விழுந்து கும்பிட்டேன்."யய்யா.என்னய்யா என் கால்ல நீ விழுந்துட்டு"னு பதறிட்டாரு.

அதுதான்னே பாசம். எதயுமே எதிர்பார்க்காம, வர்ற உண்மையான பாசம்.கோடி ரூவா கொடுத்தாலும் கிடைக்காது.


பி.கு : என் மாப்பிள கணேசால இந்த வாட்டி வர முடியல.ஊருல ரெட்டப்புள்ளக மாதிரி சுத்திகிட்டு இருப்போம்.அவன் ஏன் வரலனு கேட்டவுகளுக்கு என்னால பதில சொல்ல முடியல.

எனக்காக மூணு நாள் லீவு போட்டு, என்கூட ஊருக்கு வந்த என் நண்பன் கார்த்திய என்னால நினைக்காம இருக்க முடியல.என்னய விட அதிகமா ஊருல மிங்கிள் ஆயிட்டான்.எல்லாரும் அவன கணேசுன்னு நினைச்சிட்டாங்க.எங்க வீட்டுல ஒரு புள்ள மாதிரி ஆயிட்டான்.

ஃபோட்டோவெல்லாம் பாத்துட்டு போங்க..கொஞ்சம் பெரிய இடுகை தான்.இருந்தாலும், எங்க ஊர்க்காரங்க என் மேல வச்சிருக்க பாசத்தவிட பெரிசு இல்ல.











Friday, July 10, 2009

செமஸ்டர் ரிசல்ட்

செமஸ்டர் முடிஞ்ச உடனே நடக்கும் பேச்சு...

முதல் பெஞ்சு :

பேப்பர் கஷ்டம்தான் .. ஆனா எப்படியும் 95 மார்க் வந்துரும்

இரண்டாவது பெஞ்சு :

ச்சே..சின்ன தப்பு பண்ணிட்டேன்.. 10 மார்க் போயிடும்.

மூணாவது பெஞ்சு :

அடிச்சு கெளப்பிட்டோம்ல...கண்டிப்பா கிளியர் ஆயிடும் மாமா.

நாலாவது பெஞ்சு :

ஒவ்வொரு வாட்டியும் இதே பொழப்பா போச்சுடா..கிளியர் ஆகுமானு தெரியல மாப்ள (இதுல என்ன சந்தேகம்)

அஞ்சாவது பெஞ்சு :

ஹி..ஹி..அடிச்சு சொல்றேன்டா, என்னா பண்ணாலும் பாஸ் ஆக முடியாது.அடுத்த கப்பு ரெடி


கடைசி பெஞ்சு :



....









.......







மச்சான் , எக்ஸாம் ஹாலுக்கு வந்த இன்விஜிலேட்டர் , செம ஃபிகரு டா.





நன்றி : குபீர் ஜாலி
ஸ்பெஷல் நன்றி : பிரசன்னா

Wednesday, July 8, 2009

எங்ககிட்டயேவா.. போங்க பாஸ்

நம்மள மாதிரி ஒரு திறமைசாலி ஒரு நாளு , அவரோட காரை எடுத்துட்டு வெளிய கெளம்புனாரு.கெளம்பும் போது நம்மாளுக்கு ஃபுல் மப்பு.காரை பாம்பு மாதிரி ரோட்டுல நெளிச்சு நெளிச்சு ஒட்டிட்டு போனாரு.இதப்பாத்த போலீஸ்காரரு அவர ஃபாலோ பண்ணி புடிச்சிட்டாரு.பயபுள்ள குடிச்சிட்டு வண்டி ஓட்டுறானோனு போலீஸ்காரருக்கு ஒரு சந்தேகம்.

இவரு அவன புடிச்சு கேள்வி கேக்க ஆரம்பிச்சிட்டாரு..

போலீஸ் : சார், இந்த ப்ரீத்தலைசர்ல (போதையின் அளவை
அறியும்கருவி)ஊதுங்க ..

நம்மாளு : முடியாது சார்..எனக்கு ஆஸ்துமா.

போலீஸ் : சரி ஆஸ்பத்திரிக்கு வாங்க, ரத்தத்தை டெஸ்ட் பண்ணி
பாத்துக்கலாம்.
நம்மாளு : முடியாது சார், எனக்கு இரத்தசோகை நோய் இருக்கு.

போலீஸ் : யோவ், அப்போ யூரின் டெஸ்ட் ஆவது எடுக்கலாம்..

நம்மாளு : அதுவும் முடியாது சார், எனக்கு டயாபடீஸ் இருக்கு.(எப்பூடி!)

போலீஸ் : ங்கொய்யால , முதல்ல காரை விட்டு கீழ இறங்குடா .

நம்மாளு : முடியாது சார் .

போலீஸ் : ஏண்டா ?? சாவடிக்காதடா என்னய..

நம்மாளு : நான் குடிச்சிருக்கேன், இறங்குனா விழுந்துருவேன்.

போலீஸ் : அட பக்கிப்பயபுள்ள நீ குடிச்சிருக்கியானு கண்டுபுடிக்கத்தானடா,
உசிர் போற அளவுக்கு இவ்ளோ நேரம் கேள்வி கேட்டேன்.

Tuesday, July 7, 2009

குபீர் ஜாலி - சிவபெருமான்,சூடத்தில் லிங்கம்

எங்க குபீர் ஜாலிய பத்தி பேசுறதுக்கு முன்னாடி ஒருத்தனை பத்தி சொல்லியே ஆகணும்.அவன் தான் கிழவன் (எ) தமிழ்செல்வன்.பாலிடெக்னிக் முடிச்சிட்டு மூணாவது செமஸ்டர்ல எங்க கூட வந்து சேர்ந்தான்.பயபுள்ள வந்த கொஞ்ச நாள்லயே பச்சக்குனு எல்லார்கூடயும் ஒட்டிக்கிட்டான்.அப்புடி ஒரு பாசக்காரபய.அதே சமயம் கோவக்காரப்பயலும் கூட.அவன மண்டைக்கேத்தி பாக்குறதுதான் எங்க பொழுதுபோக்கே.அப்பபோ டெர்ரர் கெளப்பிருவான்.

இப்போ சொல்லப் போற விசயம் மூணாவது வருசம் படிக்கும் போது நடந்தது. நம்ம பயபுள்ளை எப்டினு ஒரு சாம்பிளுக்காக சொல்றேன்,அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா மெயின் மேட்டருக்கு போகலாம்.ஒரு நாள் நைட்டு 2 மணி இருக்கும், நானும் சங்கிலியும் என் ரூம்ல உக்காந்து ரெக்கார்ட் நோட் எழுதிட்டு இருக்கோம்.கிழவன் ரூம்ல இருந்து பாத்ரூம் போகணும்னா எங்க ரூமை தாண்டி தான் போகணும்.2 மணிக்கு துண்டை மட்டும் கட்டிகிட்டு, ஒரு வாளியை தூக்கிகிட்டு விருட்டுனு எங்க ரூம க்ராஸ் பண்ணி பாத்ரூம் பக்கம் போனான்.என்னடா இவன் இந்த நேரத்துக்கு, குளிக்க போறான்னு யோசிச்சு முடிக்கிறதுக்குள்ள ,குளிச்சிட்டு, தொப்பலா நனைஞ்சிட்டு, எங்கள மறுபடியும் க்ராஸ் பண்ணி போயிட்டான்.

பின்னாடியே அவன் ரூமுக்கு போயி பாத்தோம். உள்ள போன உடனே கொஞ்சம் டரியல் ஆனது என்னவோ உண்மைதான்.இந்த மூதேவி அந்த நேரத்துல..ஈரம் சொட்ட சொட்ட சூடம் ஏத்தி சாமி கும்பிட்டுகிட்டு இருக்கு.ஆத்தாடி அவனா நீ ?னு ஜூட் வுட்டாச்சு.ஒரே குழப்பம் , பசங்கள எழுப்பி சொல்றதா வேணாமானு.ஒரு அரை மணி நேரத்துல அவனே வந்தான் என் ரூமுக்கு.

ஒண்ணுமே பேசாம, கட்டில்ல உக்காந்துகிட்டான். சங்கிலி மெதுவா கேட்டான் "தம் வேணுமா"னு. என்னமோ தப்பு செய்ய சொன்னா மாதிரி "ம்ஹூம்"னு மண்டைய ஆட்டிட்டான்.ஒரே ஆச்சர்யம், ஏன்னா. இவன் இழுக்குறப்போ, ஃபில்ட்ர் சிகரெட்டே புள்ள பெத்துரும்.அந்த அளவுக்கு இழுப்பான்.சரி நம்மளா ஏதாவ்து கேட்டு எதுக்கு வாயக் குடுத்து சூ.. புண்ணாக்கணும் ஒண்ணும் சொல்லாம விட்டுட்டேன்.கொஞ்ச நேரத்துல அவனா ஆரம்பிச்சான்.

"மாப்ள என்னாச்சு தெரியுமா.. தூக்கத்துல இருக்கப்போ சிவபெருமான் வந்தாருடா"னு சொன்னான்.ஆத்தி,இது போற ரூட்டே சரியில்லைனு நினைச்சிகிட்டு இருக்கப்போ,அவன் மூஞ்சியில அப்புடி ஒரு பக்தி பரவசம்.இது வரைக்கும் கூட எங்களுக்கு ஒண்ணும் தோணல.அப்புறம் அடிச்சான் பாருங்க,"என்னை சுத்தி கிங்கரர்கள்லாம் (சிவனோட பாடிகார்ட்ஸ்) உக்காந்திருந்தாங்கடா..அதான் போயி குளிச்சிட்டு வந்தேன்.வந்து கற்பூரம் கொளுத்தினேன், அந்த கற்பூரம் அப்புடியே உருகி சிவலிங்கம் ஷேப்ல வந்துச்சுடா..உடம்பெல்லாம் புல்லரிச்சுடுச்சு"னான்.

இதுக்கு மேல பொறுக்க முடியல,பசங்கள எல்லாம் எழுப்பியாச்சு " ஏண்டா, நைட்டு பொழுது போகலனு , என்ன என்ன பண்றதுனு விவஸ்தை இல்ல.உன் ரூமுக்குள்ள எது வந்தாலும் உடனே உசிர் போயிடும்டா, அதுவும் நீ கட்டிருக்கியே ஒரு கைலி, அது நிக்க வச்சா அப்டியே அட்டை மாதிரி நிக்கும்.அதப் பாக்க சிவபெருமான் வந்தாரா ? ஒடிருனு" சொல்லியாச்சு.அவன் அதெல்லாம் ஏத்துக்குற மாதிரியே தெரியல.ரொம்ப ஒட்டுனதுக்கு அப்புறம் கடுப்பாகி கதவை சாத்திட்டு படுத்துட்டான்.காலையில இது ஹாஸ்டல் பூரா பரவி அவன டரியல் ஆக்கிட்டாங்க.


கிளாஸ்க்கு வந்து யார்ட்டயும் பேசல.பிரேக்ல ஆளக்காணோம்.எங்கடானு நாங்க வழக்கமா போற டீக்கடைக்கு போனா "அங்க உக்காந்து வழக்கம் போல, ஒரு ஃபில்டர் சிகரெட்டை புள்ள பெக்குற அளவுக்கு இழுத்துட்டு இருந்தான்".
"என்னடா தம் அடிக்க மாட்டேன்,சாமி கீமினு என்னம்மோ சொன்ன"னு கேட்டோம்.

அப்போக்கூட அந்த கிழட்டு மாக்கான் "ஆமாடா.. நேத்து நைட்டுல இருந்து என்னய ஓட்டி ஓட்டி, என்னோட கடவுள் நம்பிக்கைய போக வச்சிட்டீங்கடா ******களா"னு மீசயில மண்ணு ஒட்டாத மாதிரியே சொன்னான்.அடங்குடானு சொல்லிட்டு டீயைக் குடிச்சுப்புட்டு,கிளாஸுக்கு கெளம்பும் போது

" மத்த விசயம் கூட கனவா இருக்கலாம்டா..ஆனா அந்த சூடம் எரியும் போது
நான் அதுல லிங்கத்தோட உருவத்தை பாத்தென்டா"னு ஆரம்பிக்க..அம்புட்டு பேரும் தெரிச்சு ஓடிட்டோம்.அதுக்கப்புறம் அடுத்த ஒரு வாரம் பசங்க சரக்கடிக்கும் போது (அவனும்தான்) ஊறுகாய் செலவு மிச்சம்.

எவ்வளவு அடிச்சாலும் ஸ்டெடியா இருப்பேன்

1) உங்க கால் நனையுது/ஈரமா இருக்கா ??

காரணம் : நீங்க கிளாசை சரியா புடிக்கல.சரக்க கீழ ஊத்திக்கிட்டு இருக்கீங்க.
என்ன செய்ய : கொஞ்சம் கொஞ்சமா அட்ஜஸ்ட் பண்ணி, கிளாஸை நேரா
வைங்க பாப்போம்.

2) உங்க முன்னடி இருக்குற சுவரு பூரா வெளிச்சமா இருக்கா ??

காரணம் : மன்னிக்கணும், நீங்க தரையில மல்லாக்க படுத்துருக்கீங்க.
என்ன செய்ய :அப்டியே ஒரு 90 டிகிரி ஆங்கிள்ல எந்திரிங்க.

3)தரை நகர்ற மாதிரி இருக்கா ??

காரணம் : ராசா உன்னைய யாரோ இழுத்துட்டு போறாங்க‌
என்ன செய்ய : எங்க கூட்டிட்டு போறாங்கனாவது கேளு டா

4) நிறைய எதிரொலி கேக்குதா ??

காரணம் : உன் கிளாசை நீ காதுல வச்சிருக்க.
என்ன செய்ய : லூசுப்ப‌யலே, கிளாசை ஒழுங்கா வாய்க்கு மாத்து

5)உன்ன சுத்தி எல்லாரும் வெள்ளை டிரஸ் போட்டுருக்காங்க/ ரூம் ஆடுதா ??

காரணம் : நீ ஆம்புலன்ஸ்ல இருக்க செல்லம்
என்ன செய்ய : பேசாம படு. அவிங்க பாத்துப்பாங்க.

6)உங்க அப்பா, அண்ணன் , தம்பி யாரைப் பாத்தாலும், வித்தியாசமா இருக்கா?

காரணம் : அட் நன்னாரி நீ நுழைஞ்சிருக்கிறது வேற ஒருத்தன் வீடு
என்ன செய்ய : அவிங்க உன்னய டின்கரிங் பண்றதுக்குள்ள வெளிய ஓடி
போயிடு.




டிஸ்கி : இது நண்பன் ஒருத்தன் அனுப்பின மெயில்ல வந்தது, மொழிமாற்றம்
செஞ்சுருக்கேன்.

Monday, July 6, 2009

குபீர் ஜாலி-கணக்கு யானை

இது மூலமா நான் உங்களுக்கு சொல்ல வர்றது என்னான்னா, கணக்குல நான் ஒரு யானை (ஏன் புலி தான் இருக்கணுமா ??) நம்மளுக்கும் கணக்கு பாடத்துக்கும் சுத்தமா ஒத்து வராது. இந்த ஞானம் எனக்கு வர்றதுக்கு 15 வருசம் ஆச்சு. நாலாங்கிளாஸ் படிக்கிறப்போ, ராஜி மிஸ் எல்.சி.எம். சொல்லிக்குடுத்ததில் இருந்து கடைசி செமஸ்டர்ல operational research
பேப்பர்ல ஆப்பு வாங்குற வரைக்கும் இது தொடர்ந்து வந்துச்சுனா பாத்துக்கோங்க.


பிளஸ் 2ல கொள்ளை கொள்ளையா மார்க் எடுத்துப்புட்டு, முதல் செமஸ்டர் கணக்கு பரீட்சைக்கு முன்னாடியே எங்க அம்மாக்கு கால் பண்ணி " நான் பெயிலாடுவேன்" சொல்ற அளவுக்கு தைரியசாலியாக்கும். அத செஞ்சும் காமிச்சோம்ல...சும்மாவா ?? internal 12 மார்க் external 10 மார்க்..எப்பூடி ??

என்னாதான் நம்ம நெஞ்ச நிமித்தி தனியா ஆப்பு வாங்குனாலும் , மொத்தமா வாங்குற ஆப்புல இருக்குற சொகமே தனி.முதல் செமஸ்டர்ல வாங்குன கப்பை ரெண்டாவது செமஸ்டர்ல தூக்கிட்டு, அரியர் இல்லாம இருந்த நேரம்.மூணாவது செமஸ்டர் போறப்போ தான், குபீர் ஜாலியோட ஆரம்பகால அடிமட்ட உறுப்பினர்களெல்லாம் . "மாப்ள திருநகர்ல ரூம் எடுக்கலாம்"னு முடிவு பண்ணி, சனியன் சடை போட ஆரம்பிச்சது. அஞ்சாவது ஸ்டாப்ல நானும் ஸ்ரீராமும் ஒரு ரூம்ல தங்கிருந்தோம். மூணாவது ஸ்டாப்ல மாமன்,பரமன் ரெண்டு பேரும் தங்கிருந்தாங்க.அவிங்க ரெண்டு பேரும் மெக்கானிக்கல் , நாங்க ஐ.டி. அவுங்க ரூமுக்கு அப்போ அப்போ விசிட்டிங் வர்ற சங்கிலி எங்களோட கிளாஸ் மேட்.இப்புடியே பிக்கப் ஆகி எல்லாரும் பிளான் பண்ணி நாசமா போயிட்டு இருந்தோம். மூணாவது செமஸ்டர் கணக்கு எக்சாம் வந்துருச்சு, ஊரே எங்க ரூம்ல உக்காந்து படிக்க ஆரம்பிச்சுச்சு.படிப்புனா அப்புடி ஒரு படிப்பு. காலையில பரீட்சை, ஒரு பயலுக்கும் ஒண்ணும் புரியல.மாமி மட்டும் முக்கி முக்கி படிச்சிட்டு இருந்தான். நாலாவது சேப்டர்ல இருந்துதான்டி கம்பல்சரி கொஸ்டின் வரும்னு கண்டுபுடிச்சிட்டோம் (அத எப்டி கண்டுபுடிச்சோம்னு தனி பதிவே போடலாம்).அப்போ தான் கவனிக்கிறேன்.என்னோட (எங்களோட) நாலாவது சேப்டர் ஜெராக்ஸ்‍ ஐ காணோம்.


நான் : டேய் மாப்ள,இந்த நாலாவது சேப்டர் ஜெராக்ஸ் எங்கடா ?? இன்னும்
நான் அதை படிக்கல்..

சங்கிலி : அத மாமன் மதியம் வந்து அவன் ரூமுக்கு எடுத்துட்டு போயிட்டான்.

நான் : டுபுக்கு அத எதுக்குடா குடுத்து வுட்ட...இங்க என்னத்த புடுங்குறதாம் ?

சங்கிலி : அவன்கிட்ட இல்ல, கேட்டான், குடுத்துட்டேன்.

நான் : அதுக்கு உன் ஜெராக்ஸ் அ எடுத்து குட்றா , எதுக்கு என்னுத குடுத்த ?

மாமி : டேய், அது என்னோடது , 2 நாள் நீ வச்சிருந்தா உன்னோடதாயிருமா ?

ரைட்டு விடு, "சங்கிலி வாடா போயி வாங்கிட்டு வந்துருவோம், கொள்ளை தூரம் நடக்கணும்டா"னு சொன்னேன். "நான் வரலை நீ வேணும்னா போயிட்டு வா"னு சொல்லிட்டான். வேற வழி நைட்டு 11.30க்கு கெளம்பி நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன்.மாமன் ரூம் அவன் தங்கி இருந்த வீட்டுல மாடியில இருந்துச்சு, சும்மா சொல்லக்கூடாது , அருமையான வீடு, நம்ம "புன்னகை தேசம்" படத்துல வர்ற மாதிரி. மேல ஏறும்போதே, கீழ இருந்த கிழவி ஒப்பாரி வக்க ஆரம்பிச்சுருச்சு, அதுகிட்ட எஸ்கேப் ஆகி ரூமுக்கு போனா , மாமன் வெளிய உக்காந்து வழக்கம் போல ஒரு பிரவுன் டவுசரை போட்டுகிட்டு இருந்தான். கையில பீடி, பக்கத்துல டேப்ல "ஈரமான ரோஜாவே..என்னைப் பார்த்து மூடாதே"னு "இசை"யராஜா பாட்டு கரைஞ்சு ஓடுது.

நான் : எலே.. நாளைக்கு என்ன பரீட்சைனு தெரியும்ல.கணக்கு டா.
அவிங்கிட்டலாம் ஒண்ணும் நொட்ட முடியாது, கப்பு குடுத்தா
கடைசி வரைக்கும் பொண்டாட்டி மாதிரி கூட்டிகிட்டே
போகணும்டா.படிச்சிட்டியா?

மாமன் : தம் இருக்கா ??


நான் : போடா டொபாக்கோ மண்டையா.உன்கிட்ட சொன்னென் பாரு, நான்
என் ஜெராக்ஸ் எடுத்துட்டு போறேன்.

மாமன் : பாஸாயிருவ போல ??


ரூமுக்குள்ள பரமன் உக்காந்து படிச்சிட்டு இருக்கான், "மாப்ள ஜெராக்ஸை எடுத்துக்குறேன் டா"னு சொல்லிட்டி திரும்புனேன். அதுக்குள்ள பரமன் " கம்பல்சரி கொஸ்டின் நாலாவது சேப்டர்னு பேசிக்கிறாங்க "னு சொன்னான்.ஆகா, அப்போ நம்ம கண்டுபுடிச்சது சரி தான்னு ஒரு சந்தோசம்.(கவனிக்க "கண்டுபுடிச்சது"). "என்ன கொஸ்டின்னும் லீக் ஆயிடுச்சுடா"னு சொன்னான். நம்ம்ள விட பெரிய ஆளா இருக்கான்னு ,"குடுறா மாப்ள"னு கேட்டேன். 2 பக்கத்துக்கு கொச கொசனு ஒரு கணக்கு.என்னடா ஒண்ணுமே புரியலனு கேட்டதுக்கு,"எங்களுக்கு மட்டும் தெரியுமா ?? மூடிக்கிடு மனப்பாடம் பண்றா டுபுக்கு"னு சொல்லிட்டான்.பத்து நிமிசத்துல தலைகீழா மனப்பாடம் பண்ணிட்டோம்ல."சரிடா நான் ரூமுக்கு போயிஅவிங்கட்ட கணக்கை எழுதி காமிச்சு , படிக்க சொல்றேன்"னு சொல்லிட்டு கெளம்பிட்டேன்.

அது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்குனு மத்தவிங்க படிக்க மாட்டேன்னு சொல்லிட்டாங்க.எனக்கு ஒரு அபார நம்பிக்கை , எப்படியும் இந்த கணக்கு நாளைக்கு கேட்டுருவாங்கனு.காலையில 48ம் நம்பர் பஸ் புடிச்சு காலேஜ்க்கு போயாச்சு. எங்க பசங்க எல்லாரும் ரெஜிஸ்டர் நம்பர் 70ல இருந்து 80க்குள்ள தான். அடுத்து அடுத்து உக்கார்ற மாதிரி தான் வரும்.மாமனும் பரமனும் மெக்கானிக்கல்.அதுனால அவிங்க வேற ஹால்.

கொஸ்டின் பேப்பரை பாத்த உடனே "பக்"னு இருந்துச்சு. முந்துன நாள் ஒரு கணக்கு மனப்படம் பண்ணேன்ல..அதோட கேள்வி என்னான்னு தெரியாமயே மனப்பாடம் பண்ணிருக்கேன். அதுனால..கம்பல்சரி கொஸ்டின் ல இருந்தது அதுதானானு தெரியல.ரைட்டு வுடு .அது என்ன கேள்வியா இருந்தா எனக்கென்ன.. நான் படிச்சது வீணாகக்கூடாதுனு விறு விறுனு எழுத ஆரம்பிச்சா..ரெண்டு வரிக்கு மேல போகல. அதத் தவிர மத்த கேள்வியெல்லாம் பாத்த மாதிரிக்கூட இல்ல.சரி நம்ம சோலி முடிஞ்சிருச்சு, பயலுக என்ன ஆனாங்கனு பாக்குறதுக்கு திரும்புறேன், சங்கிலி பேய் அறைஞ்ச மாதிரு உக்காந்துருக்கான், ஸ்ரீராம் பென்சில்‍ஐ வச்சு ரொம்ப சீரியசா காது குடைஞ்சுட்டு இருந்தான்.அப்பாடா.. நமக்கு துணைக்கு ஆள் இருக்குனு ஒரு நிம்மதி. மாமி பாசாயிருவானோன்னு ஒரு சினன் பயம் எங்களுக்கு இருந்தது என்னமோ உண்மைதான்.பேப்பரை கட்டி குடுத்துட்டு கெளம்பிட்டோம்.

வெளிய ரமணா படத்துல வர்ற கடத்தல் சீன் மாதிரி ஒரே பரபரப்பு.அடங்கொய்யால..ஒருத்தனுக்குமே..ஏன் காலேஜ்ல பாதி பேருக்கு கொஸ்டின் பேப்பர் புரியல ( ஹைய்யா....) வந்து வருத்தப்பட்டவிங்கட்டல்லாம், "முடிஞ்சத பேசுறவன் முட்டாள்"னு தத்துவத்தை உதிர்த்துட்டு பஸ் ஏறிட்டோம். நமக்கு துணையா ஒரு 100 பேராவது இருப்பாங்க்ங்கிற பூரிப்பு.


போறப்போ.."பரமா, நேத்து நீ ஒரு கணக்கு குடுத்தீல..இதுதான் கம்பல்சரி கொஸ்டினா வரும்னு..அதத்தான் கேட்டாங்களாடா.. நான் பதிலத்தான் மனப்பாடம் பண்ணேன், கேள்விய பாக்கலடா..அதுனால இன்னைக்கு குழப்பமாயி..ரெண்டு வரிக்கு மேல எழுதலடா, நீ எழுதிட்டியா"னு கேட்டேன்.


அதுக்கு அவன் சொன்ன பதில்,

"மாப்ள , அத நான் நாளைக்கு தான்டா எழுதுவேன்..ஏன்னா, அது கணக்கு கொஸ்டின் இல்லடா...FLUID MECHANICS பேப்பர்ல வர்ற ஒரு ப்ராப்ளம். நீ எல்லாம் படிச்சு முன்னேறி..என்னத்த போ"




பின்குறிப்பு : ஆனா அந்த எக்சாம்ல ஒரு 280 பேரு ஃபெயில் ஆகி நம்ம மானத்த காப்பாத்துனாங்க..அது வேற மேட்டர்.