Thursday, July 30, 2015

டோல் கேட்

ரோட் டாக்ஸ் - வாகனம் வாங்கும் போது, நாம் அனைவரும் அரசாங்கத்துக்கு செலுத்த வேண்டிய வரிகளில் ஒன்று. இதைக் கட்டாமல், நீங்கள் எந்த வாகனமும் வாங்க முடியாது. அந்த வண்டியை நீங்கள் மவுண்ட் ரோடில் ஓட்டினாலும் சரி, ரோடே இல்லாத மல்லாங்கிணறில் ஓட்டினாலும் சரி, வரி கட்டியே தீர வேண்டும். நீங்கள் வாங்கும் வாகனத்தின் விலைக்கேற்ப இதன் சதவிகிதம் மாறுபடும்.

சரி, எதற்காக ரோட் டாக்ஸ் கட்ட வேண்டும் ? உங்கள் வாகனத்தை, இந்த அரசாங்கம் உங்களுக்காக போட்டிருக்கும் ரோட்டில், நீங்கள் ஓட்டுவதற்காக ரோட் டாக்ஸ் கட்ட வேண்டும். அந்த வாகனத்தை வாங்குவதற்காக, அதன் தயாரிப்பு விலையில் இருந்து ஒரு 12% மதிப்புக்கூட்டப்பட்ட சேவை வரி கட்டியிருப்பீர்கள். அது வாங்குவதற்காக மட்டும். இந்த ரோட் டாக்ஸ், அந்த வாகனத்தை ஓட்டுவதற்காக. எந்த வருமானத்தை வைத்து இந்த வாகனத்தை வாங்கியிருக்கிறீர்களோ, அதற்கு தனியாக வருமான வரி கட்டியிருப்பீர்கள். அது இந்தக் கணக்கில் வராது. இது ஒரு அருமையான டிசைன்.ஏன் இப்டி என்று விளக்கும் அளவிற்கோ, இல்லை அதைப் புரிந்து கொள்ளும் அளவிற்கோ நமக்கு அறிவில்லாததால், அதை மன்மோகன்சிங்குகளுக்கும், ப.சிதம்பரங்களுக்கும் விட்டுவிடலாம்.

எங்கள் ஊரில் ரோடே இல்லை, நானெதற்கு ரோட் டாக்ஸ் கட்ட வேண்டும் என்று நீங்கள் கேட்கக்கூடாது. ஏனென்றால் நீங்கள் கட்டும் ரோட் டாக்ஸ், அந்த வாகனத்தின் முழு ஆயுளுக்கும் சேர்த்து, அதாவது அது காயலான் கடைக்கு செல்லும் வரையோ, இல்லை ஏதெனும் ஒரு காம்பவுண்டின் மூலையில் கேட்பாரற்று அனாதையாக துருப்பிடித்து உதிரும் வரையோ பொருந்தும். இந்த காலகட்டத்துக்குள், நீங்கள் அந்த வண்டியை , ஒரு நாள் ரோடு இருக்கும் ஒரு ஊருக்கு ஓட்டிச் செல்லலாம்.இல்லை, உங்கள் ஊருக்கே நாளை நல்ல ரோடு வரலாம். அப்போது வந்து உங்களிடம் அதை வசூலிக்க முடியாதல்லவா.அதையெல்லாம் கணக்கில் கொண்டுதான் வாகனம் வாங்கும் போதே, வரி கட்ட வேண்டுமென்று சட்டம் இருக்கிறது. 

இது புரிகிறதோ இல்லையோ, நாம் இதற்கு பழக்கப்பட்டு விட்டோம். புரியாத விஷயம் என்னவென்றால், இவ்வளவு பணம் நம்மிடம் இருந்து வாங்கப்பட்ட பின்பும், எதற்காக “டோல் கேட்”டில் பணம் கட்டுகிறோம் என்பதுதான். ரோட்டில் வாகனம் ஓட்டுவதற்காகத்தான் ரோட் டாக்ஸ் என்றால், தனியாக டோல் ரோடு எதற்கு, அதற்கு தனியாக கட்டணம் எதற்கு ? அதாவது, நாம் ஹோட்டலுக்கு போகிறோம், சாப்பிடுகிறோம், அதற்கு பில் வருகிறது, பணம் கொடுக்கிறோம். க்ளியர் ! பிரச்சனையில்லை. இப்படி வைத்துக் கொள்வோம், ஹோட்டலுக்கு போகிறீர்கள், சாப்பிடுகிறீர்கள், பில் வருகிறது. சாப்பாட்டுக்கு தனியாக, உட்கார்ந்திருக்கும் டேபிளுக்குத் தனியாக. இது சரியா ? கடுப்பாகி கேள்வி கேட்டால், “கட்டுப்படியாகல சார் ! நீங்க உட்காருவதற்குத்தானே டேபிள்,சேர் போட்டிருக்கிறோம், நின்னுகிட்டா சாப்பிடுவீங்க? “ என்று கேட்டால் என்ன பதில் சொல்வீர்கள் ?

கிட்டத்தட்ட அதேதான். நாம் செலுத்தும் ரோட் டாக்ஸ், அடிப்படையான ரோடுகள் போடுவதற்கு மட்டுமே. மல்டி-லேன் சாலைகளுக்கும், பெரிய நெடுஞ்சாலைகளுக்கும் இந்தப் பணம் போதாது என்பது ஒரு கணக்கு. அதை அரசாங்கமே நாம் செலுத்தும் பல்வேறு விதமான வரிகளில் இருந்து எடுத்து செய்யலாம் என்றாலும், அதற்கான நேரம், தரம், வேலை ஆட்கள் சார்ந்த பிரச்சினைகளை போன்றவற்றை சமாளிக்க, தனியாரிடம் ஒரு விதமான குத்தகைக்கு விடப்படுகிறது. அதாவது, ஒரு தனியார் நிறுவனம் தன்னிடம் உள்ள பணத்தை வைத்து, அரசாங்கம் கேட்பது போல், சாலைகள் அமைத்துத் தரும். அந்த சாலைக்கு செலவிட்ட பணம், அதற்கான வட்டி, இதையெல்லாம் கணக்கில் வைத்து, ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு, அந்த ரோட்டை பயன்படுத்தும் மக்களிடம் இருந்து பணம் வசூலிக்க, அரசு அந்த நிறுவனத்திற்கு அனுமதி தரும்.


சரி, என்ன அடிப்படையில் பணம் வசூலிக்கப்படுகிறது ? 1998ல் ஒரு கிலோமீட்டருக்கு நாற்பது பைசாவாக இருந்த இந்த கட்டணம், 2012ல் கிலோமீட்டருக்கு ஒரு ரூபாயை நெருக்கி இருக்கிறது. அடிப்படைக் கட்டணத்தை (பேஸ் டோல் சார்ஜ்) வைத்து ஒரு பார்முலாவின் மூலம் இந்த கட்டணம் நிர்ணயிக்கப் படுகிறது. அடிப்படைக் கட்டணத்தை அந்த வருமானவரி ஆண்டின், மொத்தவிலைக் குறியீட்டு எண் (wholesale price index)-ஆல் பெருக்கி, அதனை 1997-இன் மொத்தவிலைக்குறியீட்டு எண்ணால் வகுத்தால் வருவதே, ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்தின் டோல் கட்டணமாக வசூலிக்கப்படுகிறது. இந்த WPI என்பது பணவீக்கத்தோடு சம்பந்தபட்டது. அதனால் இதோடு நிறுத்திக் கொள்வோம்.அந்த அடிப்படைக் கட்டணம், சாலை அமைக்கும் இடம், அதன் தன்மை, அங்கே ஆகும் செலவு, நேரம் முதலீடு, அந்த சாலையை ஒப்பந்த காலத்துக்குள் பயனபடுத்தும் வாகனங்களின் எண்ணிக்கை போன்றவற்றை வைத்து நிர்ணயிப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

ஒருவேளை அப்படி இருந்தால், என்றைக்கு நம் ஊரில் வாகனங்கள் கம்மியாகி இருக்கிறது ? நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டேதான் இருக்கும். அதனால் டோல் கம்பெனிகளுக்கு லாபம்தான். குறிப்பிட்ட தொகையை வசூலித்துவிட்டால், ஒப்பந்த காலத்திற்கு பிறகு, பராமரிப்புக்காக வாங்கப்பட்ட டோல் கட்டணத்தில் நாற்பது சதவிகிதம் மட்டுமே வசூலிக்கப்பட வேண்டும் என்பது விதி. எத்தனை டோல்களில் இது சரியான முறையில் நடக்கிறது என்பதை உங்கள் அனுமானத்திற்கு விட்டு விடுகிறேன்.

இரு டோல்களுக்கு இடையே குறைந்தபட்சம் அறுபது கிலோமீட்டராவது இருக்க வேண்டும் என்பது இன்னுமொரு விதி. ஒவ்வொரு டோலுக்கும் கட்டணம் மாறுவதற்கு காரணம், குறிப்பிட்ட சாலையில் இருக்கும் கட்டுமானங்கள், பாலங்கள் போன்றவை. பாலங்கள் அதிகமானால், சாலையின் அந்தப் பகுதிக்கான கட்டணம் அதிகமாக இருக்கும்.

இவ்வளவு விளக்கங்கள் இருந்தாலும், ஏன் சென்னை நகருக்குள் டோல் வந்தது என்பதற்கு நம்மிடம் இன்னும் பதில் இல்லை.நெடுஞ்சாலை இல்லை, அதிகபட்சம் இரண்டு லேன்கள்தான்.இருந்தும் டோல் வசூலிக்கப்படுகிறது. 19 ரூபாயில் இருந்து இன்று 22 ரூபாயாக உயர்ந்திருக்கிறது.  நம்மாட்கள் அதிலும் பணத்தை ஆட்டையப்போட வழி கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.

நீங்கள் ஓ.எம்.ஆர்-இல் இருந்து மேடவாக்கத்துக்கோ, பல்லாவரத்துக்கோ செல்லும் பொழுது, சோழிங்கநல்லூரிலோ, துரைப்பாக்கத்திலோ உள்ள எக்ஸிட்டில் பணம் கட்டுவீர்கள். அதற்குப் பிறகு உங்களுக்கு வேறு எங்கும் டோல் கிடையாது. பணம் கட்டியவுடன் தரும் ரசீதில் பாருங்கள். பெரும்பாலான நேரங்களில் உங்கள் வண்டி எண் இருக்காது. சில சமயங்களில், அவர்களே “பிரிண்டிங் மிஸ்டேக் சார்” என்று சொல்வார்கள். விசயம் இதுதான்.

ஏற்கனவே, பெருங்குடியிலோ, அந்தப்பக்கம் சோழிங்கநல்லூரிலோ டோல் எடுத்தவர்கள், இந்த இரண்டு எக்ஸிட்டுகளில் ரசீதை கொடுத்துவிட்டு, திரும்ப வாங்காமல் சென்று விடுவார்கள். நாம் சாலையை உபயோகித்துவிட்டு பணம் கட்டும் போது, யாரோ கொடுத்துச் சென்ற ரசீது, நமக்கு “பிரிண்டிங் மிஸ்டேக்”காக திரும்ப வரும். அந்த 22 ரூபாயை உயிரைக்குடுத்து வேலை செய்யும், கவுண்ட்டரில் இருக்கும் அந்த அறிவாளி எடுத்துக் கொள்வார். நாம் வாங்கிய ரசீதை பார்க்காமல, அவசரமாகக் கடந்து விடுவோம். அதையும் மீறி, “நம்பர் தப்பாருக்கு” என்று நீங்கள் சொன்னால், “பரவால்ல சார், ஒண்ணும் பிரச்சனையில்லை”, என்று ஏதோ நமக்கு அவர் சாதகமாக இருப்பது போல ஒரு பதில் வரும். “அந்த வெங்காயம் எனக்கு வேண்டாம், சரியான நம்பரை அடித்துக் கொடுங்கள்”, என்று காரில் இருந்து இறங்கிப் போய் சொன்னால், மறுபேச்சு பேசாமல், ரசீது வந்து சேரும். இது டெக்னிக் தேசிய நெடுஞ்சாலைகளுக்கும் பொருந்தும்.

ஏற்கனவே எதற்கு காசு தருகிறோம் என்று முழுதாகத் தெரியாமல், கேட்ட இடத்தில் எல்லாம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.இதில் இந்த அறிவுஜீவிகள் வேறு, அதை நம்மிடம் இருந்து புடுங்கிக் கொள்ளப் பார்க்கிறார்கள். அடுத்த முறை ஏதேனும் நெடுஞ்சாலையிலோ, துரைப்பாக்கம் எக்ஸிட்டிலோ டோல் எடுத்தால், ஒரு நொடி நின்று ரசீதை பாருங்கள், அதில் என்ன இருக்கிறதென்பதாவது விளங்கும். 

இன்னும் பதில் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன், ரோட் டாக்ஸ் கட்டும் போது ஏன் தனியாக டோல் என்று ?

No comments: